Lid Duikteam Nemo gaat als infiltrante op stap met leden van Delta Duikteam.

Top, wat een weekend. Allereerst wil ik jullie allemaal bedanken voor een super weekend. Ondanks dat ik in het verleden maar een paar personen van Delta Duikteam had ontmoet, voelde ik me snel op mijn gemak. Echt super.

Laat ik me eerst maar eens voorstellen aan de clubgenoten van Delta Duikteam die mij nog niet kennen. Ik ben Carin Kramer en ben vijf jaar lid van Duikteam Nemo uit Amstelveen. Door de 1sters-instructeursopleiding ben ik ooit in gesprek gekomen met Jaap Beentjes. Hij heeft mij op een gegeven moment laten weten dat er door Delta Duikteam regelmatig bootduiken worden georganiseerd in Vinkeveen. Ik ben dan ook een paar keer meegegaan met de bootduik in Vinkeveen. Rond 17 mei werd mij gevraagd of ik tijd en zin had om met Delta Duikteam mee te gaan naar Burgh Haamstede in Zeeland. Ach ja, en dat is voor een duikster als ik niet tegen dovemansoren gezegd.

De weergoden en de anti-filegoden waren ons op vrijdag 20 mei 2011 goed gezind waardoor wij redelijk op tijd bij de Zeelandbrug waren. Hier ontmoette ik de Zeelandgangers van Delta Duikteam. We gingen allemaal redelijk op tijd het water in en het werd, achter af gezien, een hele mooie laag-waterduik met, voor de Zeelandbrug, uitstekend zicht. De eitjes van de vlokslak en blauwtipjes lagen er in overvloed. Verder zagen wij een aantal zeebaarsen en harders onder de eerste pijler van de Zeelandbrug. Het was een heel mooi gezicht als je naar boven keek. Eenmaal uit het water hoorden we het ene verhaal naar het andere en het was duidelijk dat alle duikers een mooie duik hadden gemaakt.

Enig vergelijkingsmateriaal tussen Duikteam Nemo en Delta Duikteam wil ik wel maken. Boodschappen doen bij de SPAR in Burgh Haamstede was een enorm groot feest. Bij Duikteam Nemo gaan er twee of drie personen de winkel in, maar bij Delta Duikteam gingen we met 8 personen boodschappen doen. Super gezellig moet ik heel eerlijk zeggen, of het efficiënt is, is een ander verhaal. We werden opgedeeld in drie groepjes en hadden ieder een boodschappenkar en een/derde gedeelte van het boodschappenlijstje van Co gekregen. De mensen in de supermarkt werden gek van ons, maar ach, wij hadden het naar ons zin en dat is ook belangrijk. Jaap was snel klaar met boodschappen doen en stond ons bij de kassa ongeduldig op te wachten. Al met al weten Daniel en ik nu wel wat Pepsels (stokjes om te eten met zout erop) zijn. Tja, je moet het maar weten.

Het huisje in Burgh Haamstede zag er netjes en verzorgt uit toen wij binnenkwamen. Een slaapplaats was snel gevonden, omdat er ruimte in overvloed was. Buiten was het, gezien het zonnetje, heerlijk vertoeven. Rond 16:00 vertrokken we naar de Kerkseweg waar we rond 17:00 aankwamen. Het zicht onder water was jammer genoeg niet echt dendert. Maar ach, dat kon de pret niet drukken. Het is uiteindelijk een heerlijke duik geworden. Hier heb ik een heel lief grondeltje in een mooie oesterschelp kunnen fotograferen. (foto)

Na de duik vulden wij de flessen en reden wij terug naar het huisje waar de BBQ werd aangezet. Ron zorgde er als een echte kok voor dat het vlees goed gaar was en onder het genot van een drankje hebben wij heerlijk van dat alles kunnen genieten. Voor we het wisten ging de zon onder en zaten we voor de TV met z’n allen naar een spannende film te kijken.

De tweede dag begon met ontbijt. Ik geloof dat ik ’s morgens een aantal personen heb wakker  gemaakt met het verschuiven van de tafels en stoelen, maar ach, het resultaat was dat iedereen, zoals afgesproken, om 8:30 uur aan één tafel zat. En het resultaat dat telt, niet waar? Mission accomplished zeg ik dan maar ook al was niet iedereen blij met de manier waarop.

Een groepje wilde nog een duik maken bij Goese Sas een andere wilde nog naar Dreischoor. Dus de groep werd opgesplitst en ieder ging duiken waar hij/zij graag wilde duiken. Ik had nog nooit bij Goese Sas gedoken en het overtrof mijn verwachting nadat we eerst over een zandvlakte waren gegaan zagen we op een diepte van 5 tot ongeveer 10 meter een enorme variatie aan leven. Super gewoon. Het vervelende van deze duikstek was, dat het er onder water erg mooi en gevarieerd uitzag en dat boven water erg vervelend was om daar, na de duik, in het gras te zitten.  De zon prikte lekker en het was gewoon genieten.

Rond 17:00 uur waren we in het Haventje van Scharredijke waar de Theo ligt. Het werd een gezellig weerzien en iedereen had een leuk verhaal. Na enige vertraging ging de boot richting De Val (Ouddorp) waar ik samen met Daniel heb gedoken. Daniel wilde mij ervan overtuigen dat we na 17 minuten al weer naar boven moesten. Het addertje was dat Daniel op een slinkse wijze wilde voorkomen dat ik met Eelco mijn 300ste gelogde duik zou maken. Hummm. Normaal gesproken ben ik heel volgzaam maar hier klopte iets niet en dat klopte ook wel. Mijn female intuition werkte perfect en wij maakten onze mooie duik volgens het boekje af. Als wij naar boven waren gegaan hadden we in ieder geval een hele mooie zeedonderpad gemist (foto). Eenmaal boven water gekomen stapten wij op de boot waarna onze flessen werden gevuld voor de nachtduik. De nachtduik zou plaatsvinden bij De Muur waar we vlak voordat we te water gingen een zeehond zagen zwemmen. De clubgenoten die onder dek zaten waren redelijk snel boven op het dek op het moment dat er werd geroepen: “zeehond aan stuurboord”. Jammer genoeg was iedereen te laat met zijn camera. Ach ja, volgende keer beter. Maar bijzonder was het wel. Een zeehond zie je tenslotte niet vaak in de Grevelinge.

We maakten ons klaar voor de bootduik. Deze bootduik zou ik samen met Eelco gaan maken. We hadden namelijk beiden 299 duiken en dit zou voor ons beiden onze 300ste duik worden. En het werd een schitterende duik waar we maar liefst 8 Zeedonderpadden hebben gezien. Wauw, wat was dat mooi cadeautje. Ik denk dat ik er gedurende mijn gehele duikcarrière slechts 4 zeedonderpadden had gezien. De 43 minuten die wij onder water waren, waren dus super besteed.

Eenmaal in het huisje hebben we, met degene die daar behoefte aan hadden, een biertje gedronken op de schitterende duiken die we hebben gemaakt. Eelco en ik genoten zichtbaar na van onze duik. Het gevolg was wel dat de bierdrinkers de volgende dag iets later aan de ontbijttafel zaten dan de ochtend er voor. Ik denk dat iedereen wel kan begrijpen waardoor dat kwam.

Tijdens het ontbijt werd besloten dat we naar de Kerkseweg zouden gaan voor de laatste afsluitende Zeelandduik en dat we in Vinkeveen onze duikpakken zouden gaan spoelen. Het was bij de Kerkseweg aardig druk en het waaide er redelijk hard toen wij daar aankwamen en we besloten dan ook om naar duikstek het Dolfijntje uit te wijken. Hier was het gelukkig iets minder druk. De duik was een doorslaand succes. Het was zelfs zo’n succes dat de laatste twee duikers er na een uur duiken  uitkwamen. Na de duik gingen we nog één keer terug naar het huisje om onze spullen op te halen en om het huisje bezemschoon op te leveren. Hier namen we afscheid van de personen die niet in Vinkeveen gingen spoelen en daarna gingen we met z’n zessen op weg naar Vinkeveen om te spoelen.

De leden die mee gingen wil ik graag bedanken voor de gezelligheid en de leden die niet meegingen wil ik ook graag bedanken voor het feit dat ik door hun afwezigheid mee kon. Het was een fantastisch weekend, waar ik met heel veel plezier aan terug zal denken. Super.

Met duikgroet van Carin