Zondag 18 December. Na bij het wakker worden alles los gerocheld te hebben even lekker onder de douche! Pijn in mijn keel en hoofd herinneren me weer aan mijn afmelding voor de ‘Vlak voor de Kerst duik’.  Ik hoop dat het merendeel van de ‘Kerst duikers’ zich beter voelt anders wordt het alleen een kerstbrunch. Na wat naar binnen geschoven te hebben spring ik in de auto en rij – wetende dat ik veel te vroeg ben – héél rustig richting Alkmaar. Nadat de organisatoren zich nachten in het zweet hebben omgewenteld,  zich pijnigend met de vraag of het verantwoord is te duiken met de te verwachten klimatologische omstandigheden, komt het antwoord: weinig neerslag en een schraal zonnetje wat met moeite tussen de wolken doorkomt.
Gelukkig zijn de mensen van de organisatie er nog eerder en kan ik alvast een kop koffie scoren, … vinden van de koffiekan valt niet mee ;-) Langzaam druppelen de mensen binnen en de sfeer stijgt. Er hebben zich 33 mensen aangemeld voor dit evenement waarvan ca. de helft ooit bedacht heeft te gaan duiken. Behalve mijzelf zijn er nog een paar mietjes die wat problemen met de watertemperatuur hebben zodat er uiteindelijk slechts 6 buddyparen geformeerd worden. Onder deze duikers één echte kerel die gewoon in een natpak gaat duiken, hij heeft zelfs niet eens een duikbrevet! Dit gaat zeker goed komen; hij gaat de duik maken onder begeleiding van een instructeur als onderdeel van het ‘Open Water Diver’ brevet. Bart geeft een briefing en legt de route uit met behulp van het ‘Alfa Dive’ white board. De bedoeling is dat we - nou ja zij - letter combinaties gaan vinden welke een woord of iets dergelijks vormen. Oh ja de letters staan op bordjes welke aan een bepaald format voldoen, andere zooi moeten ze negeren.
Nadat iedereen wegspeert op jacht naar een de parkeerplek zo dicht mogelijk bij de duikstek ‘Geestmerambacht-Zuid’ vertrek ik rustig in die richting; ik hoef me niet te haasten en heb zelfs tijd om even verkeerd te rijden. Wanneer ik aan kom lopen is iedereen bezig zijn setje op te bouwen. Het is druk; de sprint voor een parkeerplek is niet voor niets geweest er zijn veel ‘niet-DDT’-duikers. Deze niet DDT’ers hebben hun best gedaan: de bodem is omgeploegd en het zicht is weer zoals het hoort in het Geestmer Ambacht n.l. kl@t€ !
Als boetedoening voor mijn niet duiken heb ik met één van de organisatoren afgesproken foto’s te maken van alle hoofdrolspelers en figuranten en een stukje te schrijven. Ik zal vast wel iemand vergeten zijn maar het stukje ben je nu aan het lezen. De foto’s zal je vast wel kunnen downloaden via de site dus kijk daar even als je geïnteresseerd bent.
Nadat iedereen die het water in wilde daar ook in is - ondanks de wiebelige steiger geen niet-duikers in het water - begin ik me af te vragen of het niet slimmer geweest was gewoon te gaan duiken. Op de steiger is het best verschrikkelijk koud, vooral als je geen handschoenen aan hebt en een camera vast moet houden, zodat lekker door de modder raggen een beter alternatief lijkt. Gelukkig is er een duikleider die het ook koud heeft!
Na verloop van tijd beginnen buddy paren boven water te komen, het is nog wachten op één paar en ik voel een druppel. Ik stop mijn camera weg en terwijl ik daar mee bezig ben wordt ik bijna van de steiger geblazen. Ik ben net van de steiger af als de hagelstenen om mijn oren vliegen. Ik ga schuilen in de luwte van een grote bus die net weg rijdt. Het laatste duo is lekker aan het Rob & Ron’nen, ik hoop dat ze opschieten zodat ik weg kan. Het bombardement met de hagelstenen duurt voort maar eindelijk zien het laatste duo boven komen.  Ik meld me af en ga naar het clubhuis.
Aangekomen in ons honk zie ik allemaal lekkernijen en krijg gelijk trek. Ik neem nog een kop koffie bedwing de nijging om alvast een paar stukken cake te scoren. Na verloop van tijd is iedereen binnen, een paar stukken cake ook bij mij. Voor we gaan eten maakt Bart de oplossing van de letter combinaties bekend: ‘Afknappertje’. Uiteraard heeft niemand dit goed en daarom krijgt iedereen een presentje: een mok met daarin een ‘Opkikkertje’. Tijdens het eten lekker lopen keuvelen met mijn tafelgenoten. Na ca. één (13:00) uur druipen de meeste af en na dat ik – voor de vorm – ook wat meegeholpen heb met afruimen smeer ik hem ook.
Onderweg in de auto nog even nagenieten: Monique, José, Annemiek & Bart bedankt voor een leuke ochtend!
NB als ik nog iemand vergeten ben die ook bedankt!
Met vriendelijke groet,
Manfred